Wat hebben illegale abortusklinieken, ontsnappingsnetwerken voor tot slaaf gemaakte mensen en suffragettes met elkaar gemeen? Ze overtraden allemaal bewust de wet, in de hoop een rechtvaardigere wereld af te dwingen. Vandaag kennen we deze ‘ethische criminelen’ niet als misdadigers, maar als helden.

​

Diezelfde ethische criminaliteit bestaat nog steeds: klimaatactivisten, abortushulpverleners, mensen die vluchtelingen veilig over de Alpen of de zee helpen. Ook zij breken de wet — niet uit winstbejag, maar omdat ze vinden dat de wet zelf tekortschiet. Wat zegt dat over de rol van criminaliteit, precies op het moment dat nationaal recht mensenrechten niet beschermt, maar ondermijnt?